ประเภท-หลักการพูดต่อหน้าประชุมชน

 

ประเภทของการพูดต่อหน้าประชุมชน

แบ่งตามวิธีทำเสนอมี  ๔  ประเภท  คือ

๑.  การพูดโดยฉับพลัน  คือ  การพูดโดยฉับพลันทันทีไม่รู้ตัวล่วงหน้ามาก่อน  เช่น   ได้รับเชิญให้ขึ้นมาพูดอวยพรในงานมงคลสมรส

๒.  การพูดโดยอาศัยต้นร่าง  ผู้พูดรู้ตัวล่วงหน้า  ผู้พูดมักนำเค้าโครงเรื่องที่พูดทำให้เกิดความมั่นใจในการพูดเป็นอย่างมาก

๓.  การพูดโดยวิธีการท่องจำมา  ผู้พูดต้องเตรียมเขียนต้นฉบับแล้วท่องจำเนื้อหาทั้งหมดจนขึ้นใจ  การพูดวิธีนี้เสียเวลามาก  และไม่ใคร่เป็นธรรมชาติ

๔.  การพูดโดยวิธีอ่านจากร่าง  คือ  การอ่านต้นฉบับที่เตรียมไว้เป็นอย่างดี  ส่วนมากจะใช้ในโอกาสสำคัญ  เช่น  การกล่าวเป็นประชุม  ฯลฯ  เป็นต้น

การพูดต่อหน้าประชุมชนแบ่งตามความมุ่งหมายได้เป็น  ๔  ประเภท คือ

๑. การพูดเพื่อให้ความรู้หรือข้อเท็จจริง ผู้พูดมีจุดมุ่งหมายให้ผู้ฟังเข้าใจเรื่องราวต่าง ๆ  ที่เป็นประโยชนเป็นสำคัญอาจใช้วิธีบรรยาย   พรรณนาเล่าเรื่อง  เล่าเหตุการณ์  อธิบาย    ชี้แจง  เสนอรายงาน  เป็นต้น

๒.  การพูดเพื่อโน้มน้าวใจ  เป็นการพูดจูงใจให้ผู้ฟังคล้อยตาม  เช่น  การโฆษณาสินค้า

เป็นต้น

๓.  การพูดเพื่อจรรโลงใจ   เป็นการพูดเพื่อให้เบิกบานแจ่มใสยกระดับจิตใจให้สูงขึ้น เช่น

การกล่าวคำสดุดี  เป็นต้น

๔.  การพูดเพื่อค้นหาคำตอบ  เป็นการพูดมุ่งให้ผู้ฟังช่วยขบคิดหาทางแก้ปัญหาตามที่ผู้พูดชี้ให้เห็น  ถือเป็นการพูดที่ค้นหาคำตอบ

การพูดต่อหน้าประชุมชนแบ่งตามเนื้อหาที่พูดได้  ๓  ประเภท คือ

๑. การพูดเกี่ยวกับนโยบาย  เป็นเรื่องเกี่ยวกับหลักการ  วิธีการที่จะทำต่อไปในอนาคตเพื่อประโยชน์ส่วนรวมเป็นสำคัญ

๒.  การพูดเกี่ยวกับข้อเท็จจริง  เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นแล้วและพิสูจน์ให้เห็นว่าข้อเท็จจริงเป็นอย่างไร

๓.  การพูดเกี่ยวกับคุณค่าและคุณงามความดี  อาจเป็นเรื่องของบุคคล กลุ่มบุคคลวัตถุ  หรือการกระทำต่าง ๆ  ที่ยังมีคุณค่าและคุณงามความดีอยู่ในช่วงเวลานั้น

 

การพูดต่อหน้าประชุมชนแบ่งตามโอกาสได้  ๓  ประเภท  คือ

๑.  การพูดอย่างเป็นทางการ  มักเป็นการพูดในพิธีการต่าง ๆ  เช่น การกล่าวเปิดประชุม  ทางวิชาการ  เป็นต้น

๒.  การพูดกึ่งทางการ  เป็นการพูดที่ลดความเป็นแบบแผนลง  เช่น การพูดอบรมนักเรียนประจำสัปดาห์  เป็นต้น

๓.  การพูดอย่างไม่เป็นทางการ    เป็นการพูดในบรรยากาศที่เป็นกันเอง   เช่น  การพูดสังสรรค์วันคืนสู่เหย้าของนักเรียนเก่า  เป็นต้น

 

การพูดต่อหน้าประชุมชนแบ่งตามรูปแบบได้  ๕  ประเภท  คือ

๑.  การสนทนาหน้าที่ประชุม  มีผู้พูด  ๒  หรือมากกว่านั้นสนทนาซักถาม  แลกเปลี่ยนความรู้ความคิดเห็นต่อหน้าที่ประชุม

๒.  การบรรยาย  เป็นการพูดเกี่ยวกับข้อเท็จจริงและข้อคิดเห็นอาจบรรยายเดี่ยว  หรือบรรยายหมู่ก็ได้  ผู้บรรยายเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน

๓.  การอภิปรายเป็นคณะ  เป็นการพูดของคณะบุคคลจำนวนประมาณ  ๓-๕ คน   พูดแสดงความรู้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นต่อหน้าผู้ฟังจำนวนมาก

๔.  การซักถามหน้าที่ประชุม  มีการแบ่งผู้พูดเป็น  ๒  ฝ่าย  ฝ่ายหนึ่งเป็นตัวแทนผู้ฟังอาจมีจำนวน  ๑  คน  หรือมากกว่านั้น  ทำหน้าที่ซักถามปัญหา  อีกฝ่ายหนึ่งประมาณ  ๒ – ๔ คนเป็นวิทยากรทำหน้าที่ตอบปัญหาต่าง ๆ

๕.  การโต้วาที  เป็นการพูดโต้แย้งระหว่างบุคคล  ๒  ฝ่าย  ฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายเสนอญัตติ  อีกฝ่ายหนึ่งคัดค้านญัตติ  มีผู้ตัดสินชี้ขาดให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นฝ่ายชนะ

 

การเตรียมตัวพูดต่อหน้าประชุมชน  การเตรียมตัวพูดเป็นอย่างดี  จะช่วยให้ผู้พูดมีความมั่นใจ  กล้าแสดงออก  ลดความประหม่าเก้อเขินได้

หลักกว้าง ๆ ในการเตรียมตัวผู้พูดต่อหน้าประชุมชนมีดังนี้

๑.  กำหนดจุดมุ่งหมายของการพูด  ต้องกำหนดจุดมุ่งหมายให้ชัดเจนทั้งจุดมุ่งหมายทั่วไปและจุดมุ่งหมายเฉพาะเรื่อง

๒.  วิเคราะห์ผู้ฟัง  ควรวิเคราะห์ผู้ฟังในด้าน  จำนวน  เพศ  วัย  สถานภาพทางสังคมอาชีพ  ความรู้  ความสนใจ  ตลอดจนทัศนคติที่ผู้ฟังมีต่อเรื่องที่จะพูดหรือตัวผู้พูด

๓.  การกำหนดขอบเขตของเรื่องที่จะพูด  ส่วนประกอบของเรื่องที่จะพูดคือ    การกล่าวนำเนื้อเรื่อง  การสรุป  แต่ละส่วนให้เหมาะแก่เวลา

๔.  การรวบรวมเนื้อหาที่จะพูด  อาจทำได้จากการอ่าน  การสัมภาษณ์  ควรจดบันทึกข้อความรู้ที่รวบรวมลงในบัตรบันทึกให้เป็นระเบียบ   ควรรู้จักเลือกใช้โสตทัศนูปกรณ์ต่าง ๆ ประกอบการพูดด้วย

๕.  การทำเค้าโครงเรื่องลำดับเรื่องที่จะพูด  จัดเป็นประเด็นที่สำคัญให้ชัดเจนเพื่อการพูดได้เป็นไปตามลำดับเนื้อเรื่องไม่สับสน

๖.  การเตรียมวิธีในภาษา  ใช้คำกะทัดรัด  เข้าใจง่าย  ให้ละเว้นคำหยาบโลน

๗.  การซักซ้อมการพูด  ควรซักซ้อมทั้งวัจนภาษาและอวัจนภาษา  อวัจนภาษาทำให้การพูดประสบความสำเร็จยิ่งขึ้น  เช่น  ลักษณะท่าทาง  การใช้เสียง  การใช้สายตา  เป็นต้น

 

สัมฤทธิผลของการพูด

การพูดต่อหน้าประชุมชนจะสัมฤทธิผลได้เมื่อผู้พูดมีคุณสมบัติที่สำคัญดังนี้

๑.  ผู้พูดต้องมีคุณธรรม

๒.  มีความรู้ดีและรู้จริงในเรื่องที่พูด

๓.  ผู้พูดต้องใช้เหตุผลต่าง ๆ มาสนับสนุนการพูดให้มีน้ำหนักน่าเชื่อถือ

๔.  รู้จักธรรมชาติของวิสัยของมนุษย์  โดยคำนึงถึงวัยพื้นฐานความรู้

๕.  รู้จักรวบรวมความคิดให้เป็นระบบได้

๖.  รู้จักใช้ภาษาให้มีประสิทธิผลทั้งในด้าน  วัจนภาษา  และอวัจนภาษา

การวิเคราะห์และประเมินค่าพฤติกรรมการพูดต่อหน้าประชุมชน

การวิเคราะห์ควรวิเคราะห์ในด้านผู้พูด  สาร  ผู้ฟังและประเมินค่าไปตามหัวข้อที่ได้วิเคราะห์ไว้แล้วดังนี้

–    ผู้พูดมีจุดมุ่งหมายชัดเจนหรือไม่

–    เตรียมตัวมาดีหรือไม่

–    วิธีการนำเสนอเหมาะกับเนื้อหา  ผู้ฟัง  โอกาสเพียงใด

–    มีคุณธรรมจรรยามารยาทปรารถนาเพียงใด

–    การใช้ภาษาถูกต้องตามแบบแผนหรือไม่

–    สาร  เนื้อหาของสารเหมาะกับโอกาสหรือไม่  มีประโยชน์เพียงใด  เหมาะกับพื้นฐานความรู้ผู้ฟังหรือไม่  ปริมาณของสารพอดีกับเวลา  และจัดลำดับดีหรือไม่เพียงใด

–    ผู้ฟัง  ผู้ฟังมีปฏิกิริยาตอบสนองความมุ่งหมายและให้ความสนใจผู้พูดมากน้อยเพียงใด

3 Responses

  1. ทำให้รู้จักหลักการพูดต่อหน้าประชุมชนมากยิ่งขึ้น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: