ข้าวเอ๋ยข้าวสุก

ข้าวเอ๋ยข้าวสุก

       ข้าวเอ๋ยข้าวสุก
เราต้องกินทุกบ้านทุกฐานถิ่น
กว่าจะได้ข้าวมาให้เรากิน
ชาวนาสิ้นกำลังเกือบทั้งปี…
ต้องทนแดด ทนฝน ทนลมหนาว
กว่าจะได้ข้าวจากนามาถึงนี่
คนกินข้าวควรจำไว้ให้ดี
ชาวนามีคุณต่อเราไม่เบาเอย..
   ข้าวทุกทุกจานอาหารทุกอย่าง
อย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า
ผู้คนอดอยากมีมากหนักหนา
สงสารบรรดาเด็กตาดำดำ

          วันนี้ที่โรงเรียนจัดกิจกรรมค่ายส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรมนักเรียน

“ศิลปธรรมนำสู่ความดี”(ตามโครงการโรงเรียนคุณธรรมชั้นนำ และ โครงการเพิ่มประสิทธิภาพการศึกษาเข้าค่ายคุณธรรม)  ๑๖-๑๗  สิงหาคม  ๒๕๕๕ ณ  โรงเรียนโพนทันเจริญวิทย์    ช่วงก่อนรับประทานอาหารให้นักเรียนทุกคนได้กล่าวบทสำนึกถึงบุญคุณของข้าวปลาอาหาร  ซึ่งถ้าสังเกตให้ดีบทกล่าวนี้  ตั้งแต่คำว่า  “ข้าวเอ๋ยข้าวสุก”  ถึงคำว่า  “ไม่เบาเอย”  ก็คือคำประพันธ์ประเภทกลอน ครับ   มีลักษณะบังคับที่เป็น  “กลอนดอกสร้อย”  รวมแล้วมีจำนวน  ๘ วรรค 

   แล้วตั้งแต่คำว่า  “ข้าวทุกจาน…เด็กตาดำดำ”  เป็นคำประพันธ์ประเภทใดล่ะ   คำตอบก็คือ 

          ๑)   สามารถเป็นกลอนก็ได้  คือเป็น “กลอนสี่”  อย่างไรละครับ  เขียนชิดติดกันวรรคละ ๘ คำ เช่นเดียวกัน  แต่เวลาอ่านไม่ใช่อ่านแบบ  ๓  ๒  ๓   แต่อ่านเป็น  ๒/๒  ๒/๒   ไปเรื่อย ๆ ครับ  จึงสมควรแบ่งวรรคใหม่ให้ถูกต้อง  ได้ดังนี้

    ข้าวทุกทุกจาน     อาหารทุกอย่าง
อย่ากินทิ้งขว้าง        เป็นของมีค่า
ผู้คนอดอยาก          มีมากหนักหนา
สงสารบรรดา          เด็กตาดำดำ

          ๒)   สามารถเป็นกาพย์ก็ได้  คือเป็น “กาพย์สุรางคนางค์  ๓๒” 

          ๓)   สามารถเป็นฉันท์ก็ได้  คือเป็น “วิชชุมมาลาฉันท์ ๘” 

โดย  ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล  (๑๖ ส.ค. ๒๕๕๕)

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: