ว่าด้วยการออกเสียง

ว่าด้วยการออกเสียง

               วันนี้ ครูปิยะฤกษ์ ได้เดินทางมาเป็นคณะทำงานในโครงการพัฒนาสื่อการเรียนรู้ออนไลน์ผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ต  ปี ๒  รุ่น ๒  Krutube Channel “ครูไทยยุคไอที สร้างคลิปดีให้เด็กดู”   เป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่เป็นพิธีกรประจำวัน   ระหว่างที่คณะครูผู้เข้าอบรมจำนวน  ๒๐๐  กว่าคนได้เข้ามานั่งในห้องประชุมนั้น  จึงเตรียมความพร้อมก่อนอบรมโดยให้คุณครูทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมได้ร่วมเล่นเกมเกี่ยวกับการออกเสียงคำ  และได้สุ่มเลือกคุณครูให้พูดออกเสียงด้วยไมโครโฟนลอย   ข้อความที่ได้ร่วมกันเล่นเกม  ได้แก่

               อ่านเพิ่มเติม

ตากลม อ่านว่าอะไร

ตากลม อ่านว่าอะไร

       วันหนึ่งครูปิยะฤกษ์ให้นักเรียนอ่านข้อความ ๆ หนึ่งดังนี้  “เด็ก ๆ ตากลมผมยาว”   บางคนก็อ่านว่า

       >>>  เด็ก-เด็ก-ตา-กลม-ผม-ยาว

       >>>  เด็ก-เด็ก-ตาก-ลม-ผม-ยาว

     ครูก็เลยถามนักเรียนว่าข้อความใดอ่านถูกกันแน่

     นักเรียนต่างทำหน้าตาฉงน  ซุบซิบกันอยู่นาน

     ต่างไม่ได้ข้อสรุป

     ครูปิยะฤกษ์ก็เลยตอบนักเรียนไปว่า  “นักเรียนทุกคนอ่านถูกต้องแล้วละครับ” 

     “แต่การอ่านคำที่ถูกต้องนั้นมีหลักการว่าต้องสังเกตบริบทของคำด้วย  แต่ข้อความข้างต้นที่ครูให้นักเรียนอ่านไม่ปรากฏบริบทของคำ  ครับ  

      ตัวอย่างบริบทของคำ “ตากลม”   เด็ก-เด็ก-ดวง-ตา-กลม-ผม-ยาว    หรือ  เด็ก-เด็ก-ตา-กลม-นั่ง-ตาก-ลม”

       เพราะหากเมื่อเราแบ่งวรรคตอนในการอ่านผิดจะทำให้ความหมายเปลี่ยนไปหรือไม่มีความหมาย   เช่น

       “ไม่ได้เจอกันตั้งนานนมโตขึ้นเป็นกองเชียวนะ”   หากแบ่งวรรคตอนในการอ่านเป็น

       >>>ไม่ได้เจอกันตั้งนาน  นมโตขึ้นเป็นกองเชียวนะ      หรือ

       >>>ไม่ได้เจอกันตั้งนานนม  โตขึ้นเป็นกองเชียวนะ    

      จะพบว่าความหมายแตกต่างกันโดยสิ้นเชิงครับ

      สรุปได้ว่า  การอ่านคำในภาษาไทยนั้นต้อง

     ๑.  ยึดหลักการอ่านคำให้ถูกต้อง

     ๒.  อาศัยบริบทของคำประกอบเพื่ออ่านแล้วให้บรรลุตามเจตนารมณ์ของผู้เขียนหรือผู้ส่งสาร ครับ

พยัญชนะตัวใดโง่ที่สุด

          เมื่อต้นภาคเรียน  ภาคเรียนที่  ๑  ปีการศึกษา  ๒๕๕๕   เข้าสอนนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่  ๑  กำลังสอนเรื่อง  “เสียงในภาษาไทย”  อยู่ดี ๆ  นักเรียนเกิดมีความสนุกสนานในการเรียนวิชาภาษาไทยมากเกินไปหรือเปล่าก็ไม่รู้

         เด็กหญิง ขนมไทย  ถามคุณครูว่า  “คุณครูคะ  คุณครูทราบหรือว่าคะว่า  พยัญชนะไทยตัวใดโง่ที่สุด”

         ครถามต่อว่า  “มีด้วยเหรอนักเรียน”

         นักเรียนในห้องต่างตอบช่วยกันเป็นเสียงเดียวกันว่า  “มีครับ/ค่ะ”   “มีตั้ง ๒ ตัว ครับ/ค่ะ”

         ครูปิยะฤกษ์ ก็ใช้วิชาคิดนึดหนึ่งเพื่อให้บรรยากาศในห้องเรียนเป็นไปด้วยความเรียบร้อย  นักเรียนจะได้ไม่ง่วง เพราะเป็นชั่วโมงเรียนในช่วงพักกลางวัน

         “อ้ะ  รู้แล้ว  ครูขอตอบนะ”

     นักเรียน  :  “คือตัวไหน  ครับ/ค่ะ”

     ครูปิยะฤกษ์  :  “ค ควาย  เพราะ  ครูยึดหลักว่ามีสำนวนที่ชอบพูดกันว่า  “โง่เหมือนควาย”

     นักเรียน  :  “ผิดค่ะ”

    ครูปิยะฤกษ์  :  “ครูยอมแล้วละครับ”

    เด็กหญิงขนมไทย  :  “เฉลย  คือ  ก  และ  ธ  ค่ะ”   

    ครูปิยะฤกษ์  :  “เพราะอะไรละครับ มันถึงโง่”

    เด็กหญิงขนมไทย  :  “เพราะมันไม่มีหัวยังไงละคะ”  

     ครูปิยะฤกษ์  :  “^-^”

หลังจากนั้นการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน  “เสียงในภาษาไทย”  ก็ผ่านไปด้วยดี

ขำ ขำ กับภาษาไทยโดยครูปิยะฤกษ์

ขำ ขำ กับภาษาไทยโดยครูปิยะฤกษ์

          หมวดหมู่  “ขำ ขำ กับภาษาไทยโดยครูปิยะฤกษ์”  นี้  สร้างขึ้นเพื่อเสนอเรื่องราวที่น่าสนใจ  มุขตลกที่เกิดขึ้นจากประสบการณ์ของผู้เขียนซึ่งมาจากการปฏิบัติหน้าที่ครูผู้สอนคนหนึ่งรวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวิถีชีวิตประจำวันที่ได้พบผ่านมากับตนเอง  ขอเชิญติดตามกันได้ครับ

    ๑)   พยัญชนะไทยตัวใดโง่ที่สุด

    ๒)  ตากลม อ่านว่าอะไร

    ๓)  ว่าด้วยการออกเสียง