คำราชาศัพท์หมวดที่อยู่อาศัย

คำราชาศัพท์หมวดที่อยู่อาศัย

พระบรมมหาราชวัง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า วังหลวง 

วังหลวง หมายถึง วังซึ่งเป็นที่ประทับของพระเจ้าแผ่นดิน  ในรัชกาลที่ ๔ ทรงบัญญัติให้เรียกว่า พระบรมมหาราชวัง.

พระราชวัง  เป็นสถานที่มีความสำคัญรองจากพระบรมมหาราชวัง (ที่อยู่ของพระมหากษัตริย์)

พระราชนิเวศน์ เป็นสถานที่มีความสำคัญรองจาก พระราชวัง   มีไว้สำหรับพระมหากษัตริย์ เสด็จพระราชดำเนินแปรพระราชฐาน

วัง เป็นที่ประทับของพระบรมวงศานุวงศ์  (ที่อยู่ของเจ้านาย)

ปราสาท หมายถึง เรือนมียอดเป็นชั้น ๆ สําหรับเป็นที่ประทับของ พระเจ้าแผ่นดินหรือเป็นที่ประดิษฐานสิ่งศักดิ์สิทธิ์  ปลูกสร้างอยู่ในพระบรมมหาราชวัง หรือ พระราชวัง

พระราชมนเทียร หมายถึง เรือนหลวง ประเภทที่มีหลังคาจั่ว มีช่อฟ้าหน้าบัน ปลูกสร้างอยู่ในพระบรมมหาราชวัง หรือพระราชวัง

พระที่นั่ง คือ เรือนหลวงที่อยู่ในพระบรมมหาราชวังและในพระราชวัง

พระที่นั่งโถง หมายถึง พระที่นั่งโล่งไม่มีฝา

พระตำหนัก หมายถึง อาคารที่ประทับของพระมหากษัตริย์

ตำหนัก หมายถึง อาคารที่ประทับของพระราชวงศ์ (เรือนของเจ้านาย) หรือ กุฏิของสมเด็จพระสังฆราช

พลับพลา หมายถึง ที่ประทับชั่วครั้งคราวสําหรับรับรองพระเจ้าแผ่นดิน และพระบรมราชวงศ์ชั้นสูง

พระที่นั่งชุมสาย  หมายถึง  สถานที่สําหรับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระบรมราชินีประทับในงานต่าง ๆ ของทหาร ลูกเสือ และงานพิเศษบางโอกาส มีลักษณะเป็นแท่นสี่เหลี่ยม ดาดด้วยหลังคาผ้าระบาย ๓ ชั้น มีสายไหมห้อย

อ้างอิง

ราชบัณฑิตยสถาน.   พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน  พ.ศ.  ๒๕๔๒.  

           กรุงเทพฯ  :  นานมีบุ๊คส์พับลิเคชั่นส์,  ๒๕๔๖.