มารู้จักพินทุ์อิ (−) ให้ดียิ่งขึ้นเถอะ

มารู้จักพินทุ์อิ  (−)  ให้ดียิ่งขึ้นเถอะ

พินทุ์อิ  (−) 

      −  รูปสระที่นักเรียนเห็นนี้เรียกว่า พินทุ์อิ  (อ่านว่า  พินอิ)  บางคนชอบเรียกว่า  “สระอิ”  แต่ สระอิ คือเสียงสระครับ  แต่นี่คือรูปสระ  รูปและเสียงสระในภาษาไทยนั้นต่างกันนะครับ   รูปสระ  พินทุ์อิ  (−)  นี้ในวิชาภาษาไทยนำมาใช้ในกรณีต่าง ๆ ดังนี้ ครับ

       ๑)   ใช้เป็นสระ อิ  เมื่ออยู่เหนือพยัญชนะต้น  เช่นคำว่า  มิ  ปริ  ซิ  เป็นต้น นี่จึงเรียกว่าเป็นคำที่มีเสียง “สระ อิ” ครับ 

       ๒)   ใช้ประสมกับรูปสระอื่น เช่น  ไม้หน้า ( เ ) +  ตัวออ  ( อ ) จะได้เป็นสระ  เออ  ลดรูปกึ่งหนึ่งเมื่อมีพยัญชนะมาทำหน้าที่เป็นตัวสะกด เช่นคำว่า  เชิด  เทิด  เป็นต้น  นักเรียนจะพบว่า  ตัว  อ  หายไปใช่ไหมครับ   ตัว  อ  ไม่ใช่  อ อ่าง (พยัญชนะไทย)  แต่  อ  (คือ ตัว อ  เป็นรูปสระหนึ่งของไทย)   จำง่าย ๆ  เลยว่า  “ตัว อ  มีแรงกระโดดขึ้นเป็น − 

       ๓)   ใช้ประสมสระให้เป็นสระเสียง อี  อึ  อื  เอียะ  เอีย  เอือะ เอือ  ครับ   ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

          เช่นคำว่า   มีด    มีรูปสระอยู่  ๒  ตัว   ได้แก่  พินทุ์อิ  (−)  +  ฝนทอง  (   ) 

               คำว่า  มื้อ    มีรูปสระอยู่  ๓  ตัว   ได้แก่  พินทุ์อิ  (−)  +  ฟันหนู  (    )  +  ตัวออ  ( อ ) 

 

          เกี่ยวกับเรื่องรูปสระในภาษาไทย  นักเรียนคงพอเข้าใจบ้างนะครับ  สงสัยตรงไหนส่งกระทู้ความคิดเห็นมาถามได้นะครับ

  โดย  ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล   โรงเรียนเขื่องในพิทยาคาร

วันที่เผยแพร่  ๒๙  กันยายน  ๒๕๕๖

ส่วนเอกสารที่เสนอเป็น Slide ด้านล่างนี้สำหรับรองรับสมรรถภาพของโปรแกรมอินเทอร์เน็ตของผู้ใช้งานอีกทางหนึ่งครับ เพื่อให้เกิดความสบายดวงตา หรือ กรณีที่ไม่สามารถอ่านข้อความด้านบนได้ หรือ กรณีข้อความไม่สมบูรณ์และไม่มีความคมชัดครับ