ภาษาไทย ม.4 เรื่อง เสียงในภาษา ตอนที่ 2 โดย ครูปิยะฤกษ์ บุญโกศล

ภาษาไทย ม.4  เรื่อง เสียงในภาษา ตอนที่ 2 โดย ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล

             จากการที่ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล  ได้ร่วมบันทึกเทปรายการ DLIT  Classroom  จำนวน 5 เทป ได้แก่  ภาษาไทย  ม.4 เรื่อง เสียงในภาษา ตอนที่ 1 และตอนที่ 2,  ภาษาไทย  ม.4 เรื่อง องค์ประกอบของพยางค์และคำ ตอนที่ 1 และตอนที่ 2   และภาษาไทย  ม.4 เรื่องการเขียนสะกดคำ   ตามโครงการ “การพัฒนาคุณภาพการศึกษาทางไกลผ่านเทคโนโลยีสารสนเทศ” หรือ “Distance Learning  Information Technology (DLIT)” เพื่อแก้ปัญหาการขาดแคลนครูตรงกลุ่มสาระการเรียนรู้ในโรงเรียนขนาดกลาง และพัฒนาคุณภาพการศึกษาในด้านต่าง ๆ โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ ของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (สพฐ.) กระทรวงศึกษาธิการ  ก่อนหน้านี้ ๓ เดือน ผู้ที่สนใจศึกษาก็ได้สอบถามเข้ามาในสื่อสังคมออนไลน์อยู่เป็นระยะว่าเวลาใดกันหนอที่เทปการสอนตอนที่ 2 จะออกเผยแพร่   มาถึงวันนี้ เรื่อง เสียงในภาษา ตอนที่ 2 โดย ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล ก็เผยแพร่เป็นที่เรียบร้อยแล้ว เริ่มตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2558 สมกับการที่ได้ตั้งหน้าตั้งตารอคอย เนื่องจาก สพฐ.โดยคณะทีมงานจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยได้ดำเนินการตรวจสอบความสมบูรณ์ของเนื้อหาและคุณภาพของวีดีโอผลงานชิ้นนี้อยู่นะครับ  
            ในเทปที่ 2 เรื่องเสียงในภาษานี้ เน้นการสอนเกี่ยวกับเสียงพยัญชนะ เสียงวรรณยุกต์ และแนวทางในการพิชิตข้อสอบให้ได้  พร้อมแล้ว…ไปศึกษากันได้เลยครับ  
            หากวีดีโอการสอนเรื่องนี้มีข้อควรพัฒนาหรือแก้ไขปรับปรุง อาทิ ด้านเนื้อหา การใช้ภาษา ครูปิยะฤกษ์ก็ยินดีรับฟังข้อเสนอแนะโดยตรงจากผู้ศึกษาทุกท่านผ่านทางบล็อกในส่วนการแสดงความเห็นท้ายเรื่องในบล็อกนี้ครับ ยังมีอะไรค้างคาใจ หรือมีความขัดแย้งกันระหว่างองค์ความรู้ที่ปรากฏอยู่ ครูปิยะฤกษ์ก็พร้อมที่จะแลกเปลี่ยน แบ่งปัน และยินดีรับฟังองค์ความรู้ที่ท่านมีอยู่เพื่อนำมาพัฒนาให้เกิดสื่อที่เป็นองค์ความรู้สาระวิชาภาษาไทย เรื่อง เสียงในภาษา มีความชัดเจนยิ่งขึ้นต่อไปครับ

แบบทดสอบก่อนเรียน-หลังเรียน

พินทุ์อิ (−)

พินทุ์อิ (−)

      −  รูปสระที่นักเรียนเห็นนี้เรียกว่า พินทุ์อิ  (อ่านว่า  พินอิ)  รูปสระนี้ในวิชาภาษาไทยนำมาใช้ในกรณีต่าง ๆ ดังนี้ ครับ

       ๑)   ใช้เป็นสระ อิ  เมื่ออยู่เหนือพยัญชนะต้น  เช่นคำว่า  มิ  ปริ  ซิ  เป็นต้น

       ๒)   ใช้ประสมกับรูปสระอื่น เช่น  ไม้หน้า ( เ ) +  ตัวออ  ( อ ) จะได้เป็นสระ  เออ  ลดรูปกึ่งหนึ่งเมื่อมีพยัญชนะมาทำหน้าที่เป็นตัวสะกด เช่นคำว่า  เชิด  เทิด  เป็นต้น  นักเรียนจะพบว่า  ตัว  อ  หายไปใช่ไหมครับ   ตัว  อ  ไม่ใช่  อ อ่าง (พยัญชนะไทย)  แต่  อ  (คือ ตัว อ  เป็นรูปสระหนึ่งของไทย)   จำง่าย ๆ  เลยว่า  “ตัว อ  มีแรงกระโดดขึ้นเป็น − 

       ๓)   ใช้ประสมสระให้เป็นสระเสียง อี  อึ  อื  เอียะ  เอีย  เอือะ เอือ  ครับ   ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น

          เช่นคำว่า   มีด    มีรูปสระอยู่  ๒  ตัว   ได้แก่  พินทุ์อิ  (−)  +  ฝนทอง  (   ) 

               คำว่า  เนื้อ    มีรูปสระอยู่  ๓  ตัว   ได้แก่  พินทุ์อิ  (−)  +  ฟันหนู  (    )  +  ตัวออ  ( อ ) 

         เกี่ยวกับเรื่องรูปสระในภาษาไทย  นักเรียนคงพอเข้าใจบ้างนะครับ  สงสัยตรงไหนส่งกระทู้ความคิดเห็นมาถามได้นะครับ

  โดย  ครูปิยะฤกษ์  บุญโกศล   โรงเรียนโพนทันเจริญวิทย์

วันที่เผยแพร่  ๑๒  ตุลาคม  ๒๕๕๔

อักษรสังโยค

เรียนรู้หลักภาษาไทย  อักษรสังโยค

อักษรสังโยค  คือ


        อักษรสังโยค เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า  หลักตัวสะกดตัวตาม   เป็นวิธีการสร้างคำตามหลักการประสมอักษรในภาษาบาลี   ประโยชน์ของการศึกษาเรื่องอักษรสังโยค  คือ  ช่วยให้เขียนหนังสือสะกดการันต์ได้ถูกต้อง

หลักการอักษรสังโยค  มีดังนี้

– ถ้าพยัญชนะวรรค  สดมภ์ที่ ๑ เป็นตัวสะกด  และสดมภ์ที่  ๒  ต้องทำหน้าที่เป็นตัวตาม เช่น

บุปผา    (ป เป็นตัวสะกด ผ เป็นตัวตาม)

ทุกขา    (ก เป็นตัวสะกด ข เป็นตัวตาม)

อัจฉรา   (จ เป็นตัวสะกด ฉ เป็นตัวตาม)

อ่านเพิ่มเติม